.© LFG 05-09-2004 .HOME. MENU.
Onze wereld,
maar wie zijn "wij"?
http://vgdw.theo.kuleuven.ac.be/discus/jh/toon_reactie.cgi?re31-1
Ik kan mij volledig aansluiten bij wat Mary Ann schreef.
De globalisatie moet inderdaad ondersteund worden van onderuit zodat het naast
iets economisch efficiënts ook iets waardevols kan zijn.
Momenteel sta ik echter niet zo positief tegenover de globalisatie door de wijze waarop en de snelheid waarmee ze wordt doorgevoerd.
Om ondersteuning van een leefgemeenschap te krijgen, is er tijd nodig. Een
leefgemeenschap wordt gevormd doordat men zich betrokken voelt bij wat er rondom
hen gebeurt.
Dat was bijvoorbeeld in het verleden in de gemeenten het geval. Men had het
gevoel dat men een invloed kon hebben op het beleid en dat men nodig was.
Daardoor creëerde men een identiteit. Men was "burger van de gemeente". (opm.:
uiteraard hoe kleiner de kring hoe gemakkelijker het is om een leefgemeenschap
te creëren)
Het werd echter al moeilijker om een leefgemeenschap met dezelfde draagkracht te
creëren voor een land als België. Verschillen tussen provincies, taalgroepen
enz. leken meer dan eens onoverbrugbaar. In zo'n geval is het dan ook niet zo
evident zich als één leefgemeenschap te profileren. Hiermee zeg ik zeker niet
dat het onmogelijk is, maar dat heeft extra tijd nodig.
Wanneer men echter geen rekening houdt met die problemen bij het vormen van
een leefgemeenschap en ze gewoon als één gaat behandelen, gaat men voorbij aan
de essentie van een leefgemeenschap, nl. dat het iets is dat zoals Mary Ann zegt
van onderuit moet komen en niet kan opgelegd worden.
Als men die identiteit toch opdringt, krijg je volgens mij wat er nu gaande is.
Burgers worden louter beschouwd als elementen van een systeem dat op zichzelf
draait. Hierdoor gaan ze zich nog meer distantiëren van het hele systeem en
wordt de weg naar een leefgemeenschap nog langer!
Wanneer men daarentegen kan rekenen op een leefgemeenschap, treden de burgers op
als actoren en participanten van het systeem.
Ik vrees dat aan de snelheid waarmee de globalisatie nu voortgaat, er nooit
een leefgemeenschap zal gevormd kunnen worden.
En... bij gebrek aan die bindende factor, is het nu de economie die die rol tot
zich neemt. "Zolang de economie draait, draait de wereld", maar wie voelt zich
nog door die wereld aangertrokken/aangesproken?
Er zal een hele omwenteling nodig zijn om die leefgemeenschappen tot stand te brengen. Aangezien die omwenteling in de ogen van de toejuichers van de allesoverheersende rol van de economie een enorme stap achterwaarts zal lijken, ziet het er niet direct naar uit dat die er zal komen.